على رفيعى
32
در آمدى بر سيره فاطمى (س) (فارسى)
فراوانى دارد ؛ اما سخن گهربار زير همچون خورشيدى تابناك و روشنگر در ميان ديگر سخنان آن گرامى در وصف فاطمه ( س ) مىدرخشد : انَّ اللَّهَ لَيَغْضَبُ بِغَضَبِ فاطِمَةَ وَ يَرضى لِرِضاها . « 1 » خداوند با خشم فاطمه ، خشمگين مىشود و با رضايتش راضى مىگردد . اين حديث نورانى بيانگر اوج مقام و منزلت معنوى فاطمه ( س ) نزد خدا و چيزى فراتر از مقام « راضيه » و « مرضيّه » بودن آن حضرت است . عظمت مقام فاطمه ( س ) در اين است كه خشم او عين خشم خدا و رضايتش عين رضايت خداوند است . به عبارتى ديگر ، خدا با رضايت فاطمه ( س ) راضى و با نارضايتىاش ناراضى است . آرى ، وجود فاطمه ( س ) معيار و عيار سنج حقيقت انسانيت است ؛ قهرش معيار قهر خدا و خوشنودىاش ملاك خوشنودى ذات كبريايى است . منم كه عصمة اللَّه و به ساق عرش زيورم * حبيبهء خدا منم ، حُباب نور داورم رضاى من ، رضاى او ، ولاى من ولاى او * كه من « وليّة اللَّه » و زهر بدى مطّهرم « 2 » 3 . منزلت و شرف خانوادگى حضرت زهرا ( س ) در خانهء وحى به دنيا آمد و در فضايى آكنده از عطر مائدههاى آسمانى همچون نزول فرشتگان و آيههاى نورانى قرآن رشد يافت . پدر او ، خاتم انبيا و افضل آنان و عقل كل و سنبل آفرينش و معلم و مربى
--> ( 1 ) . الامالى ، مفيد ، ص 94 و مناقب ، ابن شهر آشوب ، ج 2 ، ص 90 . در روايتى ديگر رسول خدا خطاب به خود فاطمه ( س ) مىفرمايد : « يا فاطِمَةُ ! انَّ اللَّهَ لَيَغْضَبُ لِغضَبِكِ وَ يَرضى لِرِضاكِ » ( ر . ك : مسند فاطمة الزهراء ، عطاردى ، ص 355 و دلائل الامامه ، ص 52 ) . ( 2 ) . حبيب اللَّه چايچيان ( حسان ) .